Thursday, February 20, 2014

Toptha me arre kokosi

Receta e pare
  • 400 qumesht pluhur
  • 400  arre kokosi e grire
  • 300 gsheqer
  • 250 g gjalpe
  • 1sheqer vaniljeje
  • 150 uje
  • 100 lajthi te pjekura
  • 60 g keksa te bluar ose te shtypura( biskota)
Pergatitja
Ujin,sheqerin,sheqervaniljen i zien te gjitha bashke.I heq nga zjarri.Shtoni qumeshtin pluhur duke e perzier me kujdes.Verini edhe gjysmen e kokosit te bluar dhe ne fund biskotat e bluara. I perzjeni te gjitha.Kete mase e lini te ftohet pak dhe pastaj shtoni edhe gjalpin. pastaj e lini te ftohet fare.Me duar formoni toptha te vegjel.Ne mes veni nje lajthi te pjekur por edhe bajame mund te vini ne vend te lajthive.Pastaj i kaloni ne kokos te bluar qe te marrin mire nga te gjitha anet arren e kokosit.

Receta e dyte
  • 1/2 l qumesht
  • 2 pako puding vaniljeje
  • 7 luge sheqer pluhur
  • 300 gr arre kokosi te bluar
  • 250 gr sheqer pluhur
  • lajthi ose bajame te pjekura mundesisht te plota jo te bluara.
  • 100-150 gr arre kokosi per te lyer topthat nga te gjitha anet.
Pergatitja
  1. Zjeni budingun me qumeshtin
  2. shtoni kokosin dhe lereni te ftohet pak
  3. shtoni margarinen dhe sheqerin pluhur
  4. I lini te ftohen mire dhe formoni toptha te vegjel me dore
  5. Ne secilen vini ne mes lajthi ose bajame dhe kalojeni ne kokos.

Biskota me brume sfoliat

Brum sfoliat i bere me  krem djathi dhe gjalpe
  • 250 g krem djathi (Philadelphia)
  • 250 g miell
  • 160 g gjalpe
  • 2 luge sheqer per brume te embel
  • 1/2 luge kafeje kripe nese brumin do e beni me gjera pikante te kripura.

Keto jane biskotat e mbaruara.
I perzieni te gjithe perberesit dhe keshtu pa e zene brumin tamam e lini ne nje vend te ftohte gjithe naten ose ne frigorifer.
Te nesermen e merrni mundohuni te beni nje brume pak a shume pasi nuk lidhet mire dhe hapeni me pec ne kete forme.
Beni nje palosje tre here dhe vereni perseri ne frigorifer per 30 min. kete proces e perserisni tre here.Heren e fundit do te vini re qe brumi eshte bere elastik dhe gjalpi eshte futur plotesisht ne menyre te njetrajtshme ne brum. Tani e keni gati per ta perdorur.
Ketu eshte bere nje mbushje me arra te bluara te perziera me sheqer dhe pak kanelle.
Piqini ne temperature 160grade deri ne 180 grade rreth 15-20 min.Varet shikojini vete qe te jene te celeta e jo te erreta.Mund ti lyeni edhe me te verdhe veze siper dalin pak me bukur.Mund tu vini fara susami per bukuri para se te piqen.
Ja dhe nje variant tjeter ku brumin e beni te kripur.E mbush me krem djathi dhe proshute ose nje mbushje sipas deshires suaj.S’ka rendesi mbushja e zgjidhni vete vetem po ju tregoj nje ide se cfare forme mund ti jepni.I pret format me nje forme me te vogel dhe tjetren me nje gote .
Ky eshte nje brum tjeter ne fakt nuk eshte sfoliat por po e tregoj per menyren se si mund ti jepni formen.Receta e ketij brumi eshte : ½ liter qumesht i ngrohte 20gr maja birre 1luge sheqer 1filxhan kafeje vaj 2 luge kafeje kripe rreth nje kg miell margarine ose gjalpe 250 gr
Keto mund te perdoren shume mire si nje antipaste ne nje feste te vecante.Dhe mund te beni forma te ndryshme dhe mbushje te ndryshme

Role me nutella

Perberesit:
  • 100 gr miell
  • 140 gr sheqer
  • 10 gr mjalt
  • 5 veze mesatare
  • 2 vanilje
Mbushja : nutela
Mbulesa: sheqer puder
Per brumin: Perzjejme sheqer,mjalt,vanilje e i rrahim sa te behen kremoze. Rrahim te bardhat marenge e shtojme 50 gr sheqer. Kete mase e bashkojme me masen mjalt-vanilje-sheqer,me ndihmen e nje shpatulle. Pastaj rrahim te verdhat dhe i shtojme dhe ato te masa.
Shtojme miellin,duke perzjere lehte. Brumin qe zeme e hapim pete me trashesi 1 cm mbi nje leter pjeksel. I japim formen e nje drejtkendeshi. E pjekim ne furre 220 grade per 6-7 minuta, jo me shume. Duhet te marri ngjyre floriri ndersa furra  s’duhet te hapet gjate pjekjes. Nuk duhet te dale jashte lageshtira. E nxjerrim nga furra, e sperkasim me sheqer dhe e mbeshtjellim me leter cellofan se s’duhet ti ike lageshtira,se pastaj thahet e thermohet. Kur te ftohet, shtrojme siper nutela,duke e shtruar mire me shpatull.Ne te 4 anet nuk hedhim nutela ,leme nje distance 2 cm. E rrotullojme per ta bere rolo’ me ndihmen e letres pjekse dhe e fusim ne frigo per 30 minuta ,bashke me letren . Pasi e nxjerrim nga frigo,i presim te dy anet dhe e lyejme me sheqer puder te prezjere me vanilje. Pastaj e presim ne feta.
Shenim: Ne vend te nuteles,mund te veme marmelate,krem pasticerie etj.

Disa nga shkaqet e rënies së flokëve

Gjene dhe qeliza staminale. Janë këto fjalët magjike për miliona njerëz, që deri më sot shkenca nuk ka arritur t’u japë asnjë lloj shpjegimi për rënien e flokëve. Studimet e nisura vite më parë, më në fund po shkojnë drejt një përfundimi më shumë se thjesht teorik.
Një shembull është testi gjenetik, që tregon për predispozitën ndaj rënies së flokëve të lidhur me testosteronin, ku më e njohura është androgjenetika. Kështu shpjegon Antonella Tosti, docente dermatologjie në Universitetin Shtetëror të Parisit: “Testi është i padëmshëm dhe pa dhimbje, sepse bëhet me një kampion pështyme dhe analizon variantin e një gjeni, varianti G, i cili tregon një rrezik prej 70 për qind për të zhvilluar një alopeci androgjenetike të rëndë para moshës 40-vjeçare dhe varianti A, që lidhet me një mundësi rreth 70 për qind për t’u prekur nga kjo sëmundje”. Testi është rezultati i parë konkret i një kërkimi, që për shumë vjet është përqendruar në gjetjen e gjenit përgjegjës për rënien e flokëve. Sforcimi ka çuar në kuptimin e disa aspekteve thelbësore të fenomenit.
Studimet
Vetëm pak muaj më parë u publikua në numrin e ri të “Nature Genetics” dy studime të konsideruara shumë të rëndësishme. I pari u organizua nga kërkuesit e Universitetit të Bonit në Dyseldorf, duke analizuar ADN-në e 300 qerosëve dhe tregoi se ekzistojnë dy zona specifike të kromozomit 20 të lidhur ngushtë me rënien e flokut. Kërkuesit gjermanë, më 2005-n, kishin shpjeguar një tjetër mister, duke treguar se format e trashëgueshme, përbërësi më i fortë gjenetik, transmetohen vetëm nga nëna. Për këtë arsye, kush preket nga rënia e flokëve duhet të kujtojë atë të gjyshit ose paraardhësve të largët, gjithmonë nga rrënjët e së ëmës. Në studimin e dytë, shkencëtarët e Universitetit “MCGill” të Montrealit kanë analizuar ADN-në e më shumë se 1200 burrave dhe kanë zbuluar se rreziku i rënies së flokëve rritet shumë nëse janë të pranishme disa profile gjenetike në kromozomin 20. Studimi i bërë nga “GlaxoSmithKline” tregoi se industria po përpiqet të zbulojë rëniet e mundshme klinike. “Në të ardhmen, shfrytëzimi i mirë i këtyre njohurive, si edhe ato mbi gjene të tjera të treguara në vitet e fundit, përgjegjëse për rënien e flokëve, do të na çojë në rezultate të kënaqshme”, thotë Tosti. Më e afërt duket mundësia për shfrytëzimin e karakteristikave të qelizave staminale të rrënjës. Sipas specialistëve, stresi është një nga faktorët kryesorë që redukton rezervat staminale të pranishme në rrënjët e flokut.
Në origjinën e rëniesRënia e flokëve mund të jetë e pakthyeshme (si ajo me origjinë gjenetike apo androgjenetike), ose e përkohshme. Mesatarisht, çdonjëri prej nesh ka 100-150 mijë fije floku dhe humb rreth 100 të tilla në ditë. Jeta mesatare e një fije floku është 3-7 vjet dhe rritet çdo ditë me 0.3 milimetër, ndërsa në muaj 1 centimetër.
Gjenetika
Është shkaku kryesor i humbjes përfundimtare të flokëve, e vështirë për t’u parashikuar, sepse predispozita gjenetike për rënien e flokëve kalon në shumë breza. Për momentin mund të bëhet shumë pak.
Androgjenika
Është shumë e përhapur, prek më shumë burrat se gratë. Ajo varet nga sasia e tepërt e testosteronit, që duke reaguar me alfa-5 redukton didrotesteronin substancë, i cili pengon zhvillimin e rrënjës dhe provokon atrofizimin.
Gjaku
Prania jo e mjaftueshme e gjakut në rrënjën e qimes është një nga shkaqet më të shpeshta të rënies. Mund të verifikohet kur enët e gjakut janë sklerotike, duke nisur nga mosha 40 vjeç ose më parë. Shumë prej tyre që vuajnë nga artroza cervikale e që çon në ngushtimin e enëve të gjakut, kanë një humbje flokësh që mund të pengohet me ilaçe.
Mungesat ushqimore
Mungesa e hekurit dhe një rënie e madhe në peshë ndihmon në rënien e flokut. Marrja e hekurit dhe kripërave të nevojshme minerale mund ta kthejnë flokun në gjendjen e mëparshme.
Ndryshimet hormonale
Menopauza, lindja dhe shtatzënia, me ndryshime hormonale, marrja e kontraceptivëve dhe disa patologji të tiroides favorizojnë rënien.
Stresi dhe faktorët psikosomatikë
Stresi aktivizon gjenet që favorizojnë rënien e flokëve. Kështu, nëse vihen re shenja shqetësuese mos u prekni nga paniku, por shkoni menjëherë te mjeku: ankthi vetëm mund ta përkeqësojë situatën.
Ilaçet
Ndër shkaqet më të njohura të rënies së flokëve është kimioterapia. Megjithatë, edhe ilaçe të tjera mund ta dobësojnë flokun: efektet zhduken gradualisht me mbarimin e terapisë. Edhe vitamina A dhe beta-karoteni me tepri mund t’i dobësojnë flokët.
Sëmundje të tjera
Shumë patologji mund të çojnë në rënien e flokëve. Kështu, infeksionet, mes të cilave klamidia ose disa forma të tjera tumorale si ai i vezores.

Rruga e formimit të gurëve në veshka

Problemet e shfaqura në veshkë mund të jenë shumë të ndërlikuara sa që mund të kërkojnë edhe ndërhyrjen kirurgjikale, apo edhe transplantin e saj. Edhe shfaqja e gurëve në veshka kërkon trajtim dhe kurim.
Por, e rëndësishme është që të njihen shkaktarët e formimit të këtyre gurëve dhe të shmangen, duke ndihmuar veshkat në mirëfunksionimin e tyre. Mjekët dhe ekspertët e shëndetit këshillojnë pirjen e ujit dhe të lëngjeve, pasi janë të domosdoshme për jetën e njeriut.
Pa ujë njeriu nuk mund të jetojë. Një njeri mund të mos ushqehet gjatë shumë ditëve, por me kusht, që të pijë ujë. Marrja e ujit dhe e lëngjeve është një domosdoshmëri akoma më e madhe për ata që vuajnë nga gurët e veshkave. Trajtimi i të gjitha llojeve të sëmundjeve me gurët në veshka qëndron në marrjen e një sasie të caktuar lëngjesh. Ky trajtim bëhet në raport me llojin e gurëve. Sëmundja që shkakton prodhimin e gurëve quhet Litiazë. Në rastin e litiazes renale, gurët prodhohen nga veshkat.
Prania e gurëve shkakton kriza të dhimbshme
Në sajë të urinës, në trupin tonë eliminohen një sasi toksinash siç është ureja, acidi urik, kalciumi dhe “oxalate”-t, një nga përbërësit e urinës). Quhet “diureze” sasia e urinës së prodhuar çdo ditë. Sa më shumë pimë lëngje, aq më shumë urina është e holluar dhe në ngjyrë të çelet. Në rast të kundërt, kur lëngjet janë të pakta dhe djersitim shumë, urina bëhet më e përqendruar dhe e errët. Kur urina është shumë e koncentruar, ajo ka përmbajtje të lartë të toksinave, me prirjen për t’u kthyer në formë kristaline në nivelin e veshkës. Duke u mbledhur njëra pas tjetrës, kristalet formojnë gurët. Prania e gurëve në veshka apo në rrugët urinare quhet litiaze urinare. Prania e gurëve shkakton kriza të dhimbshme, kolikat nefrotike si pasojë e bllokimit të gurëve në ureter, një kanal i hollë që çon urinën në fshikëz. Përveç krizave të dhimbshme, litiaza mund të keqësojë gjendjen e veshkave dhe të rrugëve urinare, të cilat më vonë mund të kenë pasoja të rënda për shëndetin. Ekzistojnë shumë lloje të shfaqjes së gurëve në veshka, në varësi të natyrës kimike të toksinave apo mbetjeve në to. Këta gurë kanë karakteristikat e tyre të veçanta, gjë që lejon identifikimin e tyre.
Diagnoza dhe përbërja e gurëve
Gurët mund të përbëhen dhe nga minerale të tjera si magnez, ammonium apo fosfat. Formimi i gurëve shoqërohet dhe me praninë e një bakteri, siç mund të jetë: Klebsiella, Serratia, Proteus, Providencia species; të cilat transformojnë urenë në amonium. Me shpesh bëhet fjalë për Proteus mirabilis. Shumë persona me gurë në veshka nuk ndjejnë dhimbj. Ata e kuptojnë veçse kur shohin se kanë hematuri, pra gjak në urinë, çka është shenja kryesore e një litiaze renale. Përveç gurit që është shenja e parë dhe klinika tipike, mund të gjendet dhe prania e gjakut në urinë përmes një analize me ”letër reaktive“. Por kjo kërkon dhe analiza të tjera plotësuese, si: ekografia abdominale, e cila vëzhgon veshkat dhe kanalet urinare, ku duket një zgjerim i “pyelon“-it dhe gropës së veshkave; radiografia e thjeshtë ose me tomografi; urolografia ndër-venoze; skaneri; etj.
Simptomat e shfaqura te të sëmurët me gurë në veshka: Sistemi tretës: Anoreksi, pështjellim, të vjella. Gjaku: hemorragji si pasojë e keqfunksionimit të trombociteve
Humbja e aftësisë të veshkave për të rregulluar përqendrimin. Urinës. Anemia është pasojë e mosprodhimit të eritropoetinë. Djersitje e vazhdueshme. Fryrje e trupit
Ethe. Dobësi. Urinë e turbullt me erë të keqe. Temperaturë.
Gurët në veshka nuk janë gjithmonë të trashëguar
Specialistët që merren me sëmundjet e veshkave, deklarojnë se shfaqja e shqetësimeve nuk është gjithmonë e trashëguar. Madje ata kanë vënë re se pjesa më e madhe e personave që kanë probleme me veshkat dhe kryesisht me gurët në veshka, vijnë nga prindër që kurrë nuk i kanë ndjerë shqetësimet, madje pavarësisht moshës në të cilën ndodhen, veshkën e kanë organin më të shëndetshëm. Ajo çfarë specialistët u rekomandojnë të gjithë prindërve, në këtë rast është një dietë e ekuilibruar që në ditët e para të lindjes së fëmijës, madje ajo duhet të nisë që në barkun e nënës. Pikërisht në këtë kohë nis edhe dëshira e fëmijës për kripë, lëngje, ëmbëlsira etj. Nisur nga kjo, specialistët e nefrologjisë (mjekë të sëmundjes së veshkave), rekomandojnë që në ushqimin e përditshëm të ketë sa më shumë lëngje, supëra dhe fruta.
Nevojat për kalcium dhe formimi i gurëve
Një sasi e pamjaftueshme e kalciumit favorizon krijimin e gurëve oxalo-kalcikë, prandaj lind nevoja e një ushqimi të ekilibruar. Nëse një person merr shumë kalcium, kjo lëndë do të jetë me shumicë në urinë, çka sjell formimin e gurëve oxalatë të kalciumit. Nga ana tjetër duhet konsumuar shumë kalcium për të penguar absorbimin nga zorrët të oxalatës. Pra pengohet që të gjenden në urinë shumë oxalatë, çka do të shkaktonte krijimin e gurëve të oxalate-kalciumit. Edhe tepria në të ushqyer mund të shkaktojë në vetvete një gur kalcik, duke shtuar absorbimin e kalciumit nga zorrët. Megjithatë, me shpesh ato veçse favorizojnë shfaqjen e një litiaze të personat e predispozuar. Duke qenë se ushqehen njëlloj, 10 për qind e popullsisë perëndimore janë të prekur nga litiaza.
Dieta për personat që vuajnë nga gurët ne veshka
Pas përcaktimit të saktë të diagnozës së gurëve në veshka, i sëmuri trajtohet me analgjezikë të lehtë dhe anisperistatike me efekt jo të fortë. Atij i jepen lëngje të ngrohta dhe i rekomandohet bërja e banjave në vaske me ujë të vaket. Uji i ngrohtë çliron tek ai i sëmuri rrugët urinare. Për të lehtësuar dhimbjet përdoren disa lloj ilaçesh, të cilat jepem vetëm me rekomandimin e mjekut. Sidoqoftë është e këshillueshme që pas çdo urinimi të shoqëruar me gjak të përdoren dizinfektantë gjatë një jave. Po kështu rekomandohen ushqime të lehta, supa me zarzavate, lëngje frutash, çajra të ndryshme, etj. por njëkohësisht duhet që i sëmuri të lëvizë. Pacientët që kalojnë një kolike renale është mirë të bëjnë vazhdimisht analiza të urinës.
Faktorët që ndikojnë në formimin e gurëve në veshka
Guri në veshkë është një masë e fortë, që ndodh kur përbërësit e kalciumit ose kimikate të tjera në urinë, formojnë kristale që ngjiten së bashku. Këto kristale, rriten dhe formojnë gurë, të cilët luhaten nga një kokërr gruri në një top golfi. Disa milionë amerikanë, shumica mes moshës 20 dhe 40, trajtohen çdo vit për gurë në veshka. Gurët në veshka janë më të zakonshme tek burrat, dhe më saktësisht, katër në pesë raste, kanë gurë në veshka. Normalisht, urina përmban substanca që parandalojnë formimin e kristaleve. Megjithatë, kjo nuk funksionon për të gjithë. Disa nga faktorët që kontribuojnë në formimin e gurëve tek njerëzit e prekshëm janë: marrja e pakët e lëngjeve, infeksione kronike në rrugët urinare, keqpërdorim i disa mjekimeve, bllokim i rrugëve urinare, etj.

Hallvë me shije portokalli

Përbërësit për 6 veta: 
  • 200 gr sheqer, 
  • 300 gr irmik (miell gruri më i trashë dhe më i fortë se mielli i zakonshëm, në anglisht semolina, nëse nuk keni, përdorni 150 gr miell gruri dhe 150 gr miell misri), 
  • lëngun e një portokalli dhe lëkurën e grirë të tij, 
  • 350 gr qumësht, 
  • 1 lugë të madhe gjalpë, 
  • 2 lugë të vogla esencë vaniljeje, 
  • 2-3 lugë të mëdha bajame të qëruara, të prera në feta, 
  • 1 lugë të madhe kanellë për garniturë.


Përgatitja:
Në një tenxhere hedhim sheqerin, esencën e vaniljes, gjalpin, miellin, qumështin, lëngun dhe lëkurën e grirë të portokallit. I lëmë në zjarr mesatar për rreth 7 minuta dhe pastaj e trazojmë masën e krijuar me një lugë të madhe prej druri derisa të fillojë të mpikset dhe të krijohet kremi. Duhet kujdes, mos ta lëmë të mpikset shumë.
Në vazhdim hedhim bajamet e prera në feta të holla dhe pasi e trazojmë hallvën, e heqim nga zjarri. Spërkasim me ujë një formë keku dhe aty hedhim masën e hallvës. E shtypim me lugë dhe e lëmë të ftohet, derisa të marrë temperaturën e dhomës. Pastaj e vendosim në frigorifer, që të ftohet dhe të bëhet solide.
Para se ta servirim, e presim në copa dhe e spërkasim me kanellë dhe bajame.
Ky është një version krejt ndryshe nga ai i hallvës shqiptare. Provojeni dhe do tju pëlqejë.
Ju bëftë mirë!

Lulja që i përgjigjet ezanit! (video)

Në Azerbejxhan ekziston një lule e verdhë e cila quhet “Lulja e Ezanit” ngase ajo hapet apo çel vetem kur fillon të thërras ezani në xhaminë lokale ku gjendet lulja.
Për më tepër kronika e përgatitur nga CNN.